Burn-out of niet

Er zijn veel mensen momenteel met burn-out verschijnselen … en of ze echt burn-out zijn weet ik niet, maar dat er veel stress is over baanonzekerheid e.d. (en de daaruit voortvloeiende spanningen op privé-terrein) dat is zeker goed voelbaar overal.

Er is gerede kans dat het geen burn-out is, maar een forse overspannenheid … en dat  kunnen we gelukkig meten en daar de begeleiding op aanpassen.

Lichamelijk en psychisch …

 Ik denk niet dat  burn-out enkel lichamelijk is … en ook  niet enkel psychisch … het is een complex samenspel van beiden. Het is goed alle aspecten duidelijk te onderscheiden … dan kun je per onderdeel de begeleiding daar stapsgewijs in aanpassen en opbouwen.

Als eenmaal echt sprake is van burn-out (dat is te testen! ) dan gaan bij mij alle alarmbellen rinkelen … want dan is er ernstig gevaar voor het functioneren en herstel van het algehele systeem.

Sympatisch en parasympatisch zenuwstelsel

Bij burn-out is het sympatisch en parasympatisch zenuwstelsel uit evenwicht (de adrenaline blijft als een vastzittend gaspedaal ongebreideld hoog en o.a. de serotonine om te kunnen ontspannen wordt niet aangemaakt), wat gepaard gaat met allerlei elkaar beïnvloedende verschijnselen. Je bent onvoorstelbaar moe, kan niet meer denken, kan niet meer focussen, je concentratie is volledig weg, de emoties gieren door je lichaam, je slaapt slecht, hebt een kort lontje, hebt overal in je lichaam plotselinge pijntjes en krampen, je hebt hoofdpijn, spierpijn … komt geen stap vooruit … en je weet het niet meer.

Dieperliggende aspecten …

Diepgaander zie je de verschillende functies van het lymbisch systeem uitvallen … en als dat gaande is … zijn de rapen gaar … want dat is de regiekamer van ons totale functioneren … daar wordt ons hart aangestuurd, onze hormoonhuishouding, ons fysieke gestel, onze emoties, ons ontspannings- en spanningsritme … En als daar uitval of disbalans ontstaat, kost het veel meer moeite om dat te herstellen. En eenmaal fors uit balans vraag ik me af of het functioneren van het lymbisch systeem uberhaüpt ooit wel weer tot een ‘normaal’ niveau kan terugkomen. De chronisch stress syndroom gevallen laten zien dat soms herstel er niet inzit. Daar zou mogelijk gekeken kunnen worden naar de orthomoleculaire ondersteuning waar ik in het eind van dit verhaal aan refereer.

Hoe ga je ermee aan de gang …

In ieder geval is het van belang in het begin van de begeleiding enkel het herstelvermogen en de vitaliteit te bevorderen. Dat moet zorgvuldig, met dagelijkse aandacht opgebouwd worden, zodat er weer een redelijk ritme in het spannings- en ontspanningsveld kan ontstaan. Dat heeft stap voor stap effect op het slapen, de emotieregulering, de concentratie, het geheugen en de aandacht. Dat vraagt mijns inziens veel zorg. Een dagelijks bewaken van acties, zowel inspanning als ontspanning. Daarna … zodra er weer enige weerbaarheid en herstelvermogen is opgebouwd, kan er langzaamaan ook gekeken worden naar de belastbaarheid en het prestatievermogen … het zelfmanagement. Een indringend proces!

Zit het dan toch tussen je oren?

En toch en toch en toch … waarom heeft de ene mens meer last van stress dan de ander? … zit het dan toch tussen de oren? In principe wel … maar daar mag je best genuanceerd over zijn, want ik denk dat dat allemaal te maken heeft met: het onderliggend onbewuste overtuigingenpakket wat van heel verweg komt … van de eerste 6 jaar van ons fysieke bestaan (en dat wil zeggen … vanaf het moment van conceptie! Want ook tijdens de zwangerschap nemen we alle informatie om ons heen hypnotisch op!). Dat we dat de eerste 6 jaar van ons bestaan zo hypnotisch opnemen heeft te maken met de ontwikkeling van onze hersenen. Pas rond het 6e jaar komt het eigen reflecteervermogen in ontwikkeling (het kunnen redeneren ontwikkelt zich vanaf dat moment) … en dan kunnen we meer overzien wat er met ons gebeurt. Maar dan is er al een ongelooflijke hoeveelheid informatie opgeslagen via het automatisch overnemen van de omgeving! Deze informatie, het overtuigingenpakket, stuwt ons met al ons handelen, denken en voelen 95% van de tijd voort! Zoveel invloed heeft het! Daar vertelt Bruce Lipton in zijn boek: ‘De biologie van overtuiging’ uitgebreid over.

Epigenetica

En dan zijn er natuurlijk de genetische gevoeligheden en de basisconditie van het fysieke gestel en onze genen die ook van invloed zijn … tja … dat is ook heel boeiende informatie daar kun je ook weer een heel verhaal over vertellen, maar daar weten anderen veel meer van! Dirk Zoutewelle bijvoorbeeld, van http://www.bewustgezond.nl/.

 Ik ben heel benieuwd naar jullie vragen en reacties … gebruik daar het commentaarveld hier onder voor!

9 thoughts on “Burn-out of niet

  1. Prabha Tewarie

    Dag Mariëlle,
    Een mooie aanwinst voor je website.
    Mijn reactie als “ervaringsdeskundige”:
    Op gegeven moment ben ik zelf aan de gang gegaan met alle fysieke klachten. Met behulp van info van internet, bevriende artsen en lotgenoten. Toen ging het met rasse schreden beter met mij. Daarom denk ik dat het goed is als bijvoorbeeld de huisarts een gedegen fysieke check-up deed bij het begin, dus bij het opplakken van het etikel “burn out”. Men legt te veel het accent op het psychische.
    Groet en liefs,
    Prabha

    1. Mariëlle Jansen Post author

      Dank je wel Prabha,je hebt gelijk. Er is via het fysieke functioneren goed te meten of er echt een burn-out gaande is. Daar zijn testen voor ontwikkeld, die niet elke huisarts kent trouwens. Maar waar wel uit naar voren komt of of er sprake is en de mate van de burn-out. De psychische aspecten zijn zeker op het moment dat het gehele systeem komt stil te liggen niet bereikbaar. Alles is lamgelegd door de disbalans, dus dan heeft het geen zijn direct iets met de psychische aspecten te doen. Eerst langzaamaan, maar geconditioneerd met de lichamelijke in- en ontspanning aan de gang!

    2. Carla v

      Ik zou wel graag meer info over het fysieke aspect willen hebben. Zit momenteel ook burn out thuis en kan fysiek bijna niets. Wil dat graag op de goede manier opbouwen maar kan hier nergens iets over vinden.
      Wie heeft hier info over en zijn ermeer die zo zitten?

      1. Mariëlle Jansen Post author

        Beste Carla,
        Daar wil ik graag antwoord op geven aan je, want je hebt helemaal gelijk … er wordt weinig uitgelegd over de fysieke aspecten over het algemeen.
        Ik werk volgens de CSR-methode en die gaat ervan uit dat een burnout situatie het gevolg is van een disbalans tussen het sympatisch en het parasympatisch systeem. In hollandse termen tussen het systeem dat je doet inspannen en het systeem dat je doet ontspannen. Die beide systemen zijn onontbeerlijk voor ons dagelijks functioneren. Om iets te kunnen doen, in actie te kunnen komen, hebben we adrenaline en cortisol nodig … daar dient het sympatisch systeem voor. Dat maakt dat we aan de gang gaan … en nog wel eens veel te veel aan de gang blijven waardoor we haast niet meer kunnen stoppen. Dit kan uitlopen op een flinke roofbouw van je weerbaarheid en levert op den duur stress op, moeite met concentreren, vergeetachtigheid, slecht focus kunnen handhaven, een kort lontje, slaapproblemen, emotionele buien en intense vermoeidheid. Je staat bijkans nog vermoeider op als toen je ging slapen … en sleept je voort door de dag. Om namelijk goed te kunnen functioneren overdag heb je een goed functionerend parasympatisch systeem nodig, dat ons helpt te ontspannen. Zonder ontspanning geen inspanning! De ontspanning doet ons hele systeem (fysiek, mentaal en emotioneel) herstellen. Daarom is een burnout zo fnuikend … want het lijkt alsof er niet meer ontspannen kan worden, alsof je niet meer herstelt van de vermoeidheid en niet opknapt van slapen en zelfs nog vermoeider wordt omdat je zo slecht slaapt.
        Om deze impasse te doorbreken bouwen we het systeem heel systematisch op met inspanning en ontspanning. Inspanning is in het begin zelfs niet meer dan een wandeling buiten van 10 minuten … of een kopje thee zetten. Ontspanning is letterlijk ontspanning. Slapen, mediteren, yoga, in de tuin werken e.d. Door heel gericht je hele systeem uit te nodigen tot inspanning en ontspanning, kan het heel langzaamaan weer in beweging komen en naar een balans toewerken. Geen extremiteiten, geen druk (dus niet heftig sporten, weinig computerwerk, weinig TV, opslomen ’s avonds e.d.), vooral voelen wat je op dat moment voelt wat je wilt en wat je aankan. Uitstellen wat niet kan, delegeren aan anderen, accepteren wat niet gaat. Een heel proces, confronterend ook … voor jezelf. Normaliter duurt deze eerste fase (in een flinke burnout) mogelijk wel 3 maanden. Daarna komt de aandacht voor het zelfmanagement. Om je prestatievermogen en de belastbaarheid weer op te bouwen.
        Heb je hier wat meer aan? Je bent van harte welkom om met me hier dieper op in te gaan!
        En wees je ervan bewust … er zitten heel veel mensen zo thuis! Verdrietig veel mensen … jammer genoeg. Ik zou willen dat meer mensen de moed vatten hulp te zoeken, want het is een serieus probleem en vraagt zorgvuldige aandacht en behandeling.
        Ik ben blij dat je je vraag stelt … want ik hoop dat meer mensen hier over nadenken … en hun hulp erbij opzoeken!

  2. Jeannette Bal

    Top geschreven Mariëlle !
    Gelukkig kan ik tussen alle drukte door toch tijd vinden om me te ontspannen. Wat een duidelijk verhaal en denk alleen maar … je zal het maar hebben zo’n burn-out !

    1. Mariëlle Jansen Post author

      Dank Jeannette … ik ga er volgende keer dieper op in hoe je jezelf in balans kunt houden om niet (weer) in een burn-out terecht te komen en een volgende blog zal ik aangeven hoe ik het herstel stap voor stap vormgeef en opbouw.

  3. Lisa

    Hallo Mariëlle,
    Wat fijn om te lezen dat je hiermee ( en met vele andere dingen) bezig bent.
    Vorig jaar ben ik gevloerd door een heftige burn-out…..alles wat ik hier lees is een
    “feest” van herkenning…ik zit nog in de staart en liep/loop tegen zoveel onbegrip
    aan, ook op mijn werk. Als ik zeg dat ik slecht geslapen heb, heel erg moe ben etc. krijg
    ik de reactie dat het in het weer zit, dat iedereen daar last van heeft, dat ik ook een dagje
    ouder wordt….maar als ik zeg dat het de burn-out is, is dat niet waar….ik word er zo verdrietig van,
    Ik merk dat ik weer achteruit ga ipv vooruit. En ik doe mijn werk zo graag..
    Hartelijke groet,
    Lisa

    1. Mariëlle Jansen Post author

      Hai Lisa,

      Wat verdrietig dat er zo weinig bekend is hoe burn-out echt diep op je systeem inwerkt en eigenlijk nooit meer helemaal zo optimaal terugkomt, als waar je voorheen op je best voelde. Een te lange tijd (onbewust) veel te ver over grenzen zijn gegaan … heeft echt roofbouw op je systeem gepleegd, en daar kunnen een aantal condities van je hele functioneren (energie, fysiek welbevinden, vermoeidheid e.d.) blijvend onder geleden hebben. Ik zou je adviseren op uit te zoeken of neurofeedback bij je past en te rade gaan of Dirk Zoutewelle, die ik in mijn blog noemde, je kan ondersteunen met gepaste ondersteunende supplementen. Als je wilt kan ik best eens een verhaal komen houden bij jou op het werk … want als jij niet geaccepteerd wordt met jouw situatie … waar zijn zij dan zelf bang voor … confronteert jouw situatie hen met een mogelijkheid die hen zou kunnen overkomen? Ik wens je heel veel sterkte, want eigenlijk ben je op dit moment nog niet sterk genoeg om je tegen deze argumenten en verwijten te verweren. Kan ik anders wat voor jou betekenen?

  4. Marijke

    Ik ben erg geraakt door je blog over burn out. Eindelijk lees ik wat ik al jaren voel, nl dat mijn prestatieniveau nihil is vergeleken met wat het lang geweest is. Elk gevoel van stress, druk, heeft al een negatieve uitwerking. Moeilijk om dan zin te brengen aan mijn leven. Alles is immers gericht op prestatie. Het voelt als gerechtigheid dit te lezen. Dank daarvoor. Hartelijke groet Marijke

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *